
Generał, polityk i ojciec żołnierza, który zginął na wojnie w Gazie. Kim jest Gadi Eizenkot i jaką rolę odgrywa dziś na izraelskiej scenie politycznej?
Gadi Eizenkot urodził się 19 maja 1960 r. w Tyberiadzie. Jest emerytowanym generałem w randze raw aluf – najwyższym stopniu w IDF. Służbę wojskową rozpoczął w 1978 r., a w latach 2015–2019 stał na czele izraelskiej armii. Pochodzi z rodziny żydowskich imigrantów z Maroka i dorastał w Ejlacie, z dala od ośrodków władzy, co ma swoje znaczenie – bywa postrzegany jako przedstawiciel mizrachijskiej, peryferyjnej części społeczeństwa, a nie tradycyjnych elit aszkenazyjskich. Studiował historię i politologię. Jest ojcem pięciorga dzieci. Po zakończeniu kariery wojskowej trafił do polityki i obecnie prowadzi centrowe ugrupowanie Jashar!, które w sondażach wyborczych budzi spore zainteresowanie.
Eizenkot zaczynał w brygadzie piechoty Golani, w której przeszedł wszystkie szczeble – od dowódcy drużyny po zastępcę dowódcy brygady. W 1997 r. wrócił do niej jako dowódca. Równolegle zdobywał doświadczenie na terytoriach palestyńskich, kierując Brygadą Regionalną Efraim na Zachodnim Brzegu i Dywizją Judei i Samarii. Był też sekretarzem wojskowym prezydenta i ministra obrony. Od 2006 do 2011 r. stał na czele Dowództwa Północnego – objął to stanowisko tuż po drugiej wojnie libańskiej z Hezbollahem i to tam ukształtowało się jego myślenie o sile odstraszania.
Doktryna Dahija to nie jest formalny dokument IDF, ale strategia odstraszania, którą Eizenkot przedstawił w 2008 r. Nazwa pochodzi od przedmieścia Bejrutu i bastionu Hezbollahu, zniszczonego w bombardowaniach dwa lata wcześniej. Jej istota jest prosta – każda miejscowość, z której padną strzały w kierunku Izraela, zostanie zniszczona nieproporcjonalną siłą. Krytycy widzą w niej przyzwolenie na niszczenie infrastruktury cywilnej, a prawo humanitarne wymaga rozróżniania celów wojskowych od cywilnych.
Eizenkot przejął dowodzenie po operacji Protective Edge z 2014 r. Przez cztery lata nie doszło do pełnoskalowej wojny, ale IDF funkcjonowały w stanie ciągłej eskalacji. Po odejściu z armii Eizenkot przez trzy lata pozostawał poza polityką. Zadebiutował w sierpniu 2022 r., dołączając do Zjednoczenia Narodowego – bloku Benny’ego Ganca i Gideona Sa’ara.
Po odejściu z armii Eizenkot przez trzy lata nie angażował się w politykę. W sierpniu 2022 r. dołączył do Zjednoczenia Narodowego – bloku Benny’ego Ganca i Gideona Sa’ara. Dwóch byłych szefów IDF w jednym ugrupowaniu to był jasny sygnał dla wyborców szukających centrowej alternatywy wobec Netanjahu. W wyborach parlamentarnych w Izraelu w 2022 r. blok zdobył 12 mandatów, ale koalicja nie była monolitem. W czerwcu 2025 r. Eizenkot odszedł, zrezygnował z mandatu, a następnie założył partię Jashar! w celu budowy szerokiej alternatywy rządowej.
Co ciekawe, generał znany z twardego języka konsekwentnie unikał otwartej konfrontacji.
Po ataku Hamasu z 7 października 2023 r. i w cieniu napięć wokół kalendarza wyborczego powstał rząd jedności, w którym Ganc, Eizenkot i Sa’ar otrzymali stanowiska ministrów bez teki. Izraelski gabinet wojenny tworzyli premier, minister obrony Joaw Gallant i Ganc, natomiast Eizenkot, były szef Sztabu Generalnego IDF, brał udział w obradach jako obserwator. Dramatycznym tłem tej służby była śmierć jego syna Gala w Gazie. W czerwcu 2024 r. Eizenkot i Ganc wspólnie złożyli rezygnacje, zarzucając rządowi przenikanie polityki do dowodzenia. Eizenkot odszedł nie dlatego, że odrzucał siłę, lecz dlatego, że uznał zarządzanie wojną za podporządkowane interesom rządzących.
Gadi Eizenkot to izraelski generał i polityk, były szef Sztabu Generalnego IDF.
Gadi Eizenkot stał na czele IDF w latach 2015–2019.
Eizenkot prowadzi własne centrowe ugrupowanie Jashar!